We hebben om 7.00 uur afgesproken met de Paauwetjes, want we hebben vandaag met z'n allen een boot gehuurd via Groupon in Tarpon Springs.
We rijden achter elkaar aan naar Tarpon Springs, waar we na ruim 2 uur rijden aan komen.
Nadat we alle spullen uit de auto hebben gehaald, lopen we naar het kantoortje om de papieren voor de boot te regelen. Jammer genoeg blijkt te boot die we hadden gereserveerd niet geschikt te zijn voor 8 mensen, dus we krijgen een pontonboot mee.
We laden alle spullen in de boot; onder de banken zijn speciale opbergruimtes waar we de tassen en de handdoeken droog op kunnen bergen.
Dan zijn we klaar om te vertrekken! Ronald bestuurt de boot als eerste en we proberen wijs te worden uit het kaartje wat we hebben mee gekregen...er staat niet zoveel bruikbaars op...
In de verte zien we een eilandje liggen en we besluiten om daar naartoe te varen.
We zoeken een geschikt plekje om aan land te gaan en Michael springt overboord om de boot stevig vast te maken met de ankers.
We lopen wat rond op het eilandje, wat Anclote Key heet.
Daarna varen we naar het volgende eilandje, met de romantische naam Honeymoon Island.
We leggen de boot weer stevig vast en we eten een lekker broodje met gebakken ei die Monique heeft mee genomen.
Als we net van boord zijn, zien we dat de lucht in de verte verdacht donker wordt en we horen het ook af en toe rommelen...
We willen liever niet in een onweersbui terecht komen, dus we besluiten om snel te vertrekken van Honeymoon Island.
Het waait behoorlijk onderweg en we twijfelen welke kant we het beste op kunnen gaan. We hopen dat we niet in het onweer terecht komen als we in de richting van het licht varen.
De kap die over de boot zit klappert flink in de wind en we zien dat het schroefje waarmee hij vast hoort te zitten, helemaal los zit. Michael probeert de kap vast te houden terwijl we richting Three Rooker Island varen. We krijgen het schroefje niet vast, dus we doen de kap voor de zekerheid naar beneden. Het begint ondertussen te regenen, en het lijkt wel of de donkere wolken ons achtervolgen...
Helaas kunnen we (nog) niet terug varen in de richting van de bootverhuur want daar is de lucht pikzwart. Als we de andere kant opkijken, zien we blauwe lucht en in de verte een eilandje, waar een aantal andere bootjes voor anker ligt.
Als we bij het eilandje zijn aangekomen, gooien we de ankers weer uit en gaan we van boord. Het is een mooi eilandje en we komen erachter dat we weer op het eerste eilandje zijn (Anclote Key), maar dan aan de andere kant.
Al snel komt er een man naar ons toe die vertelt dat zijn boot vastligt in het zand. Hij vraagt of wij hem kunnen helpen om zijn boot weer terug te duwen in het water. Ronald, Richard, Michael en Jasper gaan mee om hem te helpen.
Na een tijdje zien Monique en Majory dat het ineens heel snel eb wordt en dat onze boot ook niet meer zo diep in het water ligt. Als Jasper bij ons terug komt, vragen we of hij de mannen snel wil roepen omdat we bang zijn dat wij ook vast komen te liggen...
Helaas wordt het zo snel eb dat het al te laat is... de boot ligt helemaal droog, en hoe we ook duwen en trekken, er is geen beweging meer in te krijgen...zucht...
We raken aan de praat met een groepje mensen uit New York, die met een rubber speedboot een stukje verderop liggen. Zij zeggen dat we moeten wachten tot het weer vloed wordt en dat we de boot dan pas los kunnen krijgen...dat kan wel een paar uur gaan duren.
We vrezen dat we niet op tijd terug zullen zijn bij de bootverhuur, waar we de boot op 17.00 uur in moeten leveren, want het lijkt erop dat het voorlopig nog geen vloed gaat worden.
De mannen gaan ondertussen nog een keer helpen om de andere boot los te krijgen en dat lukt uiteindelijk. De man van deze boot wil ons ook helpen, en hij probeert ons vanuit zee met een touw los te trekken, maar dat lukt helaas niet. Hij blijkt de boot bij hetzelfde bedrijf te hebben gehuurd en hij belooft om het bedrijf voor ons te bellen en om hulp te vragen.
We hopen dat ze snel zullen komen, want het begint flink te regenen en te waaien en we proberen een beetje beschut te zitten aan de zijkant van de boot in onze charmante poncho's :)
Het duurt bijna anderhalf uur voordat we een bootje zien aankomen in de verte. Tot onze verbazing zien we dat de ankers een heel eind van het eiland af uit worden gegooid en er komt een man door het water naar ons toe gelopen. Hij kijkt niet echt vrolijk...als hij bij ons aankomt snauwt hij dat we een paar spullen mee kunnen nemen en de rest op de boor achter moeten laten en achter hem aan door het water naar zijn boot moeten lopen.
Wij zeggen dat dat echt niet kan...de golven zijn behoorlijk hoog en we hebben allerlei spullen bij ons (zoals onze telefoons en een fototoestel), waarmee we niet door het water durven te lopen.
De man van de bootverhuur luistert helemaal niet naar ons en zegt dat het onze eigen schuld is en dat we helemaal niet aan hadden mogen leggen bij dit eiland en dat het pas morgenochtend vloed zal worden, dus wachten heeft geen zin...dat we de andere boot hebben geholpen om los te komen, interesseert hem niets.
Gelukkig wil 1 van de mannen uit New York (Shane) ons helpen om onze spullen met zijn boot naar de hulpboot van de bootverhuur te brengen. Hier zijn we erg blij mee! We laden alle spullen in de boot en bij brengt eerst Michael, Denise en Lisa en onze spullen met zijn boot naar de hulpboot.
Monique en Majory blijven wachten op het eiland en Ronald, Richard en Jasper gaan lopen naar de hulpboot. Gelukkig hoeven ze onze spullen niet te dragen, want het valt behoorlijk tegen om door de hoge golven te lopen.
Shane pikt ze onderweg op en brengt ze naar de hulpboot en daarna vaart hij nog een keertje heen en weer om Monique en Majory op te halen.
Uiteindelijk zijn we allemaal veilig aan boord van de hulpboot met al onze spullen!
We bedanken Shane hartelijk voor zijn hulp en dan moeten we nog een flink stuk terug varen naar de bootverhuur.
De ontvangst daar is niet echt hartelijk...de eigenaar is woedend en nauwelijks aanspreekbaar.
Hij zegt dat we de boot beschadigd hebben en dat hij door ons allerlei problemen krijgt.
Uiteindelijk krijgen we een boete omdat we niet op tijd terug waren en omdat we opgehaald moesten worden. We balen er behoorlijk van, maar er valt verder helaas niets aan te doen...gelukkig zijn we met z'n allen weer veilig terug gekomen na ons avontuur.
We besluiten om de dag toch nog gezellig af te sluiten met een etentje bij de Cheescake Factory in de Tampa International Mall. Als we daar aankomen, blijkt de wachttijd 1,5 uur te zijn.
We gaan nog even winkelen in de mall en om 21.00 uur zijn we terug bij de Cheesecake Factory en kunnen we aan tafel.
Het eten smaakt heerlijk en we zitten te vol om een toetje te nemen. Daarom nemen we cheesecake mee als ontbijt voor morgenochtend haha.
De terugreis naar de villa gaat vrij snel.
Morgen gaan we een dagje shoppen in de Westfield Mall in Brandon!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten